Fragmenten

Over “De magie van Biodanza”:

Om half elf stopten we. We zaten weer op de houten bankjes. Thee met een koekje of zo. Dat was gebruikelijk. Mensen die elkaar kenden zaten wat te kletsen. Mensen die heel emotioneel waren geweest kregen knuffels. Ik vond ondertussen niemand meer vaag. Niet dat ik nu wist wie ze waren, helemaal niet. Wel heb ik hun emotie, hun gevoel gezien en ging hun uitstraling naar mij toe, en ook omgekeerd. Het gaf een verbinding die ik niet kende, maar er wel was. Ik snapte meer dan ooit wat Biodanza betekent: de Dans van het Leven.

Over “Waarom deze wereld? Waarom klopt niks?”:

Klakkeloos die almachtige ‘Goed’ noemen… hoe cynisch. Ik werd er boos op. Maar tegelijkertijd bleef toch iets van ontzag. Dat kwam vooral door mijn grootmoeder. Zij heeft de Eerste én de Tweede Wereldoorlog meegemaakt en nog meer. Ze bleef altijd sterk en rechtop en zuiver en fier in haar katholieke overtuiging. Haar kracht heeft bij mij toen echt gemaakt dat ‘het geloof, de woorden vanuit de kerk simpelweg weggooien…’ net even te simpel was. En misschien gewoon te laf was: omdat als je iets terzijde schuift, hoef je namelijk niet meer na te denken. Dat is eigenlijk weglopen.

Over “Geen ‘fight of the fittest’ of ‘prestatiemaatschappij’”:

Mensen die zeggen: “Ik geloof in mensen, niet in God”, geloven echt niet in mensen als Hitler, Poetin of wat voor slechterik dan ook. Zij geloven alleen in mensen met dat ‘méér’ in hun hart. Mensen die geloven in ‘effe niet the fight of the fittest’. Die geloven in ‘vanuit een warm hart er voor anderen willen zijn…’

En als karma goed staat, of het universum zijn werk goed doet, dan zie je dat daarbij altijd mensen een rol spelen met precies die bereidheid waar ik het hier over heb. ‘Die ander… niet jezelf…’

Als al die mensen zeggen juist daarin te geloven, geloven ze ongeveer hetzelfde als waar ik in geloof: dat soms dat ogenschijnlijk onnatuurlijke maar prachtige vuur om die ander te helpen — dat vuur van erbarmen, dat vuur van onbaatzuchtige ontferming… dat vuur van ‘het échte Goede’ — sterker brandt dan persoonlijke overlevingsdrang. Was dat niet het vuur waartoe Jezus opriep?

Uit “Nawoord”:

Vanuit diezelfde katholieke traditie nog een mooi citaat, wat eigenlijk is: een mooi welkom aan iedereen die vanuit een open hart probeert te geloven. Brief van Paulus aan de Romeinen (Hfdst. 10, 10-13):

Het geloof van uw hart brengt de gerechtigheid, en de belijdenis van uw mond het
heil.  Zo zegt het de Schrift: Niemand die in Hem (RK: God, Jezus, de échte goedheid)
gelooft zal worden teleurgesteld.  Er bestaat geen verschil tussen Jood en heiden. Zij
hebben allen dezelfde Heer, rijk aan gaven voor allen die Hem aanroepen. Want alwie
de naam van de Heer aanroept zal gered worden.

Geloven, aanroepen van én leven naar “het Goede bóven het Kwade” doe je zélf. Er bestaat daarbij geen verschil tussen Jood of heiden, of Katholiek of wie dan ook. De Goedheid en dat nastreven: dat is uniform, dat is voor iedereen! Welkom dus.