Wat VOEL je als je een kaarsje aansteekt?

Over geloven na de jaren van ontkerkelijking

Zoals de schrijver het zelf vertelt:

“Veel generatiegenoten die ik spreek zijn eigenlijk precies zoals ik. Als kind ‘keurig’ opgevoed met de kerk en het geloof dat toen net zo vanzelfsprekend leek als je eten, je spelen, je school, gewoon… je leven.

We groeiden na onze kindsjaren verder op. In een wereld die ánders werd. Geen kerk meer als hoeksteen van denken, geloven en samenleving. En waarom zou dat ook? Je snapte er toch al steeds minder van waarom die almachtige God niet ingreep toen er in 1940–1945 zes miljoen Joden industrieel vermoord werden? Of toen honderden kinderen, ook bínnen de kerk, verminkt werden door seksueel misbruik? En ga zo maar door.

Wat gebeurde toen, waar was God? Je laat de kerk los…

Vrij onverwacht beleefde ik de afgelopen jaren de kerk en haar verhalen opnieuw. Intensief, en dat nu met een vrije en open geest. Dat was bijzonder! Het maakte heel begrijpelijk waarom de oude verhalen van ruim 2000 jaar geleden, en ook de kerk, nog steeds wereldwijd leven. Welk land of maatschappijvorm doet ze dat na? Ruim 2000 jaar oud zijn ze, maar de inhoud ervan is nog steeds hartstikke actueel en raakt de menselijke ziel en emotie diep!

Die nieuwe beleving van de kerk vond ik interessant en verrijkend. Dat gevoel bij dat kaarsje kreeg weer inhoud, nieuw en actueel. Vanuit mijn eigen leven heb ik daarover een boek geschreven. Het was een heerlijke klus!”